Relaxed met verlof
Je buik groeit. Je kind laat steeds nadrukkelijker van zich horen en ergens weet je heus wel dat het tijd wordt om wat rustiger aan te doen.
Maar ja.
Op je werk moet nog van alles.
Die overdracht moet af. Je wilt nog iets regelen voor een collega. Er staan afspraken in je agenda die je echt niet meer gaat verzetten. En het liefst zorg je ervoor dat niemand straks last heeft van het feit dat jij er een tijdje niet bent.
Met je benen omhoog? Dat komt later wel.
Als je eenmaal met verlof bent bijvoorbeeld.
Dat doorgaan heeft je waarschijnlijk veel gebracht. Net als zelf dingen oplossen en verantwoordelijkheid naar je toe trekken als dat nodig is. Mensen kunnen op je bouwen. Dat is niet ineens een slechte eigenschap omdat je zwanger bent.
Alleen gaat er nu wel iets behoorlijk groots gebeuren.
Je wordt moeder.
En daar kun je je maar voor een deel op voorbereiden.
Een babykamer inrichten lukt wel. Kinderopvang regelen ook. Je kunt lezen over bevallen en alvast nadenken over hoeveel dagen je straks wilt werken.
Maar je weet nog niet wat moeder worden met jóu gaat doen.
Of je straks hulp makkelijk aanneemt. Hoe je naar je werk kijkt. Of je staat te popelen om weer te beginnen en daar vervolgens zelf van alles van vindt.
Waarschijnlijk loopt er ook van alles anders dan je nu bedacht hebt.
Dat hoort er eerlijk gezegd nogal bij.
Je kan nu helemaal nog niet weten hoe je het straks allemaal gaat doen.
Maar als je merkt dat je hoofd nu al overuren draait, kunnen we daar wel eens samen naar kijken.
Daar kunnen we gewoon 15 minuten voor gaan zitten.
Vertel me waar jij op dit moment het meest mee zit rondom je zwangerschap, je werk of je verlof. Ik luister, stel je een paar vragen en denk met je mee.
Zodat je daarna in ieder geval iets hebt waar je zelf mee verder kunt.
Ik leg je graag even voor waar ik mee zit →
Herkenning
Je had misschien gedacht dat je richting je verlof vanzelf wat zou afschakelen.
In de praktijk zit je ’s avonds toch nog even met je laptop op schoot. Of een collega zegt dat je nu écht rustig aan moet gaan doen en jij denkt: ja, leuk, maar dan moet eerst die overdracht af.
Thuis gaat het regelen trouwens gewoon verder. De opvang. Spullen voor de baby. Een geboortekaartje.
En als je eindelijk in bed ligt, kan je hoofd mooi alvast een paar maanden vooruit.
Hoe moet dat straks eigenlijk als je weer werkt?
Je lijf vraagt ondertussen steeds wat anders van je dan je gewend bent om eraan te geven.
Stoppen met werken lukt straks waarschijnlijk wel.
Maar je hoofd
doet niet
automatisch mee.
Kantelpunt
Je hebt het jezelf waarschijnlijk al eens voorgenomen.
Vandaag stop ik echt op tijd.
Om vervolgens om half zeven toch nog achter je laptop te zitten omdat het werk anders blijft liggen.
Als jij gewend bent om door te gaan en dingen zelf op te lossen, zet je dat niet zomaar uit omdat je zwanger bent.
En waarom zou je ook doen alsof daar alleen iets mis mee is? Het heeft je waarschijnlijk ver gebracht.
Je krijgt dingen voor elkaar. Je bent iemand op wie mensen rekenen.
Alleen komt er nu een periode aan waarin harder werken niet overal op past.
Een baby interesseert zich bijzonder weinig voor jouw planning. Je zult dingen moeten overlaten aan andere mensen. Soms omdat je dat wilt. Soms omdat het gewoon niet anders kan.
Dan wordt deze vraag een stuk interessanter dan: hoe zorg ik dat ik meer rust neem?
Waarom vind ik rust nemen eigenlijk zo lastig terwijl ik best weet dat ik het nodig heb?
En wat gebeurt er met mij als ik niet alles zelf kan oplossen?
Wat je meeneemt
Je wordt straks moeder. Maar je begint niet ineens opnieuw.
Je neemt mee wie je al bent. Hoe je gewend bent om met gedoe om te gaan. Hoe makkelijk je om hulp vraagt. Of je eerst kijkt wat een ander nodig heeft en daarna pas naar jezelf.
Ook wat je vroeger heel normaal bent gaan vinden, reist gewoon mee.
Misschien was er in jouw eigen gezin ook altijd iemand die doorging, zelfs als het eigenlijk te veel was. Werd er niet snel hulp gevraagd. Of was zelfstandigheid ongeveer hetzelfde als: je redt jezelf wel.
Daar hoeft helemaal niets mis mee te zijn.
Tot je merkt dat iets wat jarenlang prima werkte ineens begint te knellen.
Moeder worden kan ervoor zorgen dat je anders naar jezelf gaat kijken. Naar je eigen moeder ook. Naar hoe het thuis bij jullie ging.
Soms denk je ineens: Oh. Dít ga ik dus precies hetzelfde doen.
En soms juist: echt niet.
Ook je werk kan ineens anders voelen dan een paar maanden eerder.
Een deel daarvan weet je nu nog niet. Dat ontdek je pas als je er middenin zit.
En daar zit voor mij een belangrijk deel van dit traject.
Hoe we dat samen aanpakken
We beginnen bij wat er nu speelt.
Vaak moet eerst de druk wat omlaag. Met een ramvol hoofd kun je heel hard proberen te voelen wat je nodig hebt, maar veel schiet je daar meestal niet mee op.
Daarna gaan we kijken naar wat jij doet als er veel van je gevraagd wordt.
Niet vanuit het idee dat dat gedrag weg moet.
Ik wil eerst snappen waarom het voor jou blijkbaar zo logisch is om door te gaan, het zelf op te lossen of toch maar weer ja te zeggen.
Soms komen we dan ook terecht bij vroeger. Bij wat je thuis hebt geleerd over zorgen, werken, sterk zijn of anderen nodig hebben.
Als we iets beginnen te begrijpen, gaan we kijken wat je ermee wilt.
En dan vooral in het echte leven.
Je laat een keer iets liggen. Je vraagt hulp. Je voert thuis een gesprek dat je al even uitstelde. Of je merkt op je werk dat je alweer iets naar je toe trekt waarvan je eigenlijk had besloten dat je dat niet meer wilde.
Daar kunnen we dan weer naar kijken.
Het fijne is dat we elkaar tijdens verschillende fases spreken. Voor je verlof, nadat je moeder bent geworden en ook weer als je aan het werk gaat.
We hoeven dus niet vooraf te doen alsof we al weten wat jij over vier maanden nodig hebt. Dat weten we tegen die tijd vanzelf beter.
Het traject
Relaxed met verlof bestaat uit zes gesprekken, verspreid over de periode vóór je verlof tot een tijdje nadat je weer aan het werk bent.
In ons eerste gesprek wil ik weten hoe het met je gaat.
Wat vraagt je werk op dit moment van je? Hoeveel ruimte is er nog voor jou en je zwangerschap? En waar zit op dit moment de meeste onrust?
Van daaruit bepalen we waar we beginnen.
Dit gesprek is meteen de start van het traject. Geen aparte intake die vooral bedoeld is om daarna eindelijk eens te kunnen beginnen.
Hoe dichterbij je verlof komt, hoe verleidelijker het kan zijn om nog even flink door te trekken.
We kijken wat er werkelijk nodig is om je werk goed achter te laten. En ook waarom jij het lastig vindt om te stoppen als het nog niet helemaal ‘af’ voelt.
Het zou fijn zijn als je in je verlof niet eerst hoeft te beginnen met bijkomen van de laatste weken ervoor.
Als je baby er is, spreken we elkaar opnieuw. Wanneer precies, bepalen we tegen die tijd.
Ik wil vooral weten hoe het met jou gaat.
Hoe is het om moeder te zijn? Wat blijkt totaal anders dan je had verwacht? Waar geniet je van en wat vind je eerlijk gezegd nog niet zo leuk?
In deze periode kan er ook van alles boven komen wat je niet zag aankomen.
Je kijkt anders naar je jeugd.
Of je betrapt jezelf ineens op iets waarvan je vroeger dacht: zó ga ik dat later dus echt nooit doen.
Prima materiaal voor een gesprek.
Na een tijdje begint er iets van een dagelijks leven te ontstaan.
En daarin loopt het waarschijnlijk niet allemaal precies zoals jullie het tijdens de zwangerschap bedacht hadden.
Hoe verdelen jullie de zorg? Waar ontstaat gedoe? Krijg jij genoeg ruimte en neem je die ook?
Je partner heeft trouwens óók een opvoeding gehad en ideeën meegenomen over hoe dingen horen.
Dat kan best interessante gesprekken opleveren.
Als het iets toevoegt, kan je partner bij dit gesprek aansluiten.
Op een gegeven moment staat die eerste werkdag echt in je agenda.
Dan wordt de vraag hoe je weer wilt werken ineens een stuk minder theoretisch.
Wat heb je nodig van je werkgever? Waar wil je zelf anders mee omgaan?
En hoe kijk je inmiddels naar je werk?
Het kan heel goed dat je er enorm naar verlangt. Het kan ook dat dingen die voor je verlof heel belangrijk waren ineens minder interessant voelen.
We gaan niet vooraf raden welke van de twee het wordt. Tegen die tijd weten we het.
Je bent weer aan het werk.
Nu weten we pas echt iets.
Want op papier grenzen stellen is overzichtelijk. In de praktijk staat er gewoon een collega naast je bureau met een volstrekt redelijk verzoek terwijl jij na een krappe vier uur slaap probeert te bedenken wat je ook alweer met jezelf had afgesproken.
Dus kijken we wat er gebeurt.
Wat werkt? Waar loopt het vast? Waar doe je toch weer iets wat je heel goed van jezelf kent?
Daar stellen we bij.
Het doel van dit laatste gesprek is uiteindelijk vrij simpel: dat je daarna zelf verder kunt.
Er blijft namelijk nog genoeg veranderen.
Past dit traject bij jou?
Dit traject past bij je als je merkt dat je ook je zwangerschap vooral probeert te managen zoals je veel andere dingen aanpakt: goed regelen, doorgaan en zorgen dat niemand last van je heeft.
Je wilt rustiger richting je verlof, maar je werk loslaten blijkt makkelijker bedacht dan gedaan.
En ergens ben je ook benieuwd naar jezelf.
Waarom doe ik dit eigenlijk steeds?
Je hoeft daarvoor niet eerst volledig vast te lopen.
Liever niet zelfs.
Als je iemand zoekt die je vertelt hoeveel dagen je straks moet werken of hoe jullie thuis de zorg moeten verdelen, dan ben ik niet de juiste persoon.
Ik heb ook geen formule voor goed moederschap (spoiler: die bestaat namelijk niet).
We gaan kijken wat bij jou past en wat er gebeurt als de werkelijkheid zich daar vervolgens mee gaat bemoeien.
Praktische informatie
Iedere sessie duurt ongeveer 75 tot 90 minuten.
We plannen de gesprekken rond de momenten waarop er daadwerkelijk iets verandert: tijdens je zwangerschap, richting je verlof, nadat je moeder bent geworden, wanneer je werk weer in beeld komt en nadat je weer bent begonnen.
In mijn praktijkruimte in Eindhoven. Waar het in het traject iets toevoegt, kijken we wat praktisch en passend is.
Je mag me tussen de sessies door een WhatsApp sturen.
€ 1.295 incl. btw
voor het volledige traject van 6 individuele sessies.
Het werkgeverstarief is € 1.795 excl. btw.
Daarin zitten naast jouw individuele traject ook drie gesprekken met je werkgever: een startgesprek, een gesprek tussendoor en een afsluitend gesprek. Die gesprekken doen we bij voorkeur online.
Veelgestelde vragen
Bij voorkeur terwijl je nog werkt.
Dan kunnen we ook echt kijken naar hoe je richting je verlof gaat en hoe je je werk achterlaat.
Twijfel je of je te vroeg of juist al laat bent? Neem contact op. Dat is meestal sneller uitgezocht dan wanneer je er nog drie weken over nadenkt.
Dan loopt het anders.
Dat klinkt simpel, maar dat is eigenlijk precies hoe ik ermee omga.
We schuiven gesprekken als dat nodig is en kijken wat op dat moment haalbaar is.
Relaxed met verlof is coaching. Als er medische of psychologische zorg nodig is, valt dat buiten mijn rol en kijken we samen welke hulp daar wel bij past.
Dan gaan we niet doen alsof werkhervatting gewoon op de planning blijft staan omdat dat ooit zo bedacht was.
Het traject schuift mee.
Dat je nog niet kunt werken kan op zichzelf trouwens al genoeg oproepen, zeker als je gewend bent om door te gaan.
Als werk weer in beeld komt, pakken we dat deel op.
Nee.
Je partner kan aansluiten als we denken dat dat iets toevoegt. Bijvoorbeeld wanneer thuis blijkt dat jullie allebei een iets ander beeld hadden bij ‘we verdelen het gewoon eerlijk’.
Ja.
Als je werkgever betaalt, werken we met een zakelijk arrangement. Naast jouw individuele traject zijn daarin drie gezamenlijke gesprekken opgenomen: bij de start, tussentijds en ter afsluiting.
We spreken vooraf af waar die gesprekken over gaan en wat jij daarin wilt delen.
Ik geef geen inhoudelijke informatie over onze individuele gesprekken aan je werkgever zonder dat jij daarbij betrokken bent en weet wat er besproken wordt.
Waarom deze periode
Voordat ik coach werd, werkte ik als verloskundige.
Ik begeleidde vrouwen tijdens hun zwangerschap, bij bevallingen en in de periode daarna.
Daar zag ik natuurlijk kinderen geboren worden.
Maar er gebeurde nog iets. Vrouwen werden moeder.
Toen ik later zelf moeder werd, begreep ik pas echt hoe groot die verandering kan zijn.
Ik wist als verloskundige behoorlijk veel over zwangerschap en bevallen. Dat hielp me alleen niet automatisch om zelf soepel het moederschap in te wandelen.
Ik zat vooral veel in mijn hoofd.
En ik had tijd nodig om uit te zoeken hoe ík het eigenlijk wilde doen. Wat bij mij paste en wat ik vooral had bedacht dat zo hoorde.
Die periode is me altijd blijven interesseren.
Want je wordt moeder met alles wat je daarvoor al was.
Met je werk. Met je karakter. Met de manier waarop je verantwoordelijkheid neemt. En met wat jij thuis ooit heel normaal bent gaan vinden.
Dat komt allemaal mee.
En een kind weet daar soms feilloos een lamp op te zetten.
Daarom kijk ik in Relaxed met verlof verder dan rustig je verlof ingaan en daarna weer werken.
Ik wil weten wat er onderweg met jou gebeurt.
15 minuten Q&A
Als er tijdens het lezen iets is blijven hangen waarvan je denkt: ja, hier zit ik mee, leg het me dan gewoon eens voor.
We kunnen daar 15 minuten voor gaan zitten.
Vertel me waar je tegenaan loopt rondom je zwangerschap, je werk of je verlof. Ik stel je een paar vragen en denk met je mee.
Het gesprek hoeft nergens naartoe.
Als jij daarna denkt o ja, wacht even en zelf weer verder kunt, is dat voor mij al prima.
En als we allebei denken dat Relaxed met verlof daar goed bij zou passen, dan hebben we het daarover.
Ik leg je graag even voor waar ik mee zit →