Voor als je weet dat er iets moet veranderen

Je weet het eigenlijk. Zo gaat het echt niet langer.

Alleen: wat moet er eigenlijk anders?

Geen idee.

Je werk? Je werkplek? Jijzelf? Thuis?

Of loopt dit allemaal zo door elkaar in je overvolle hoofd dat je niet meer weet waar je moet beginnen?

Hè. Waar beginnen we dan?

Voordat je je baan opzegt, alle schepen achter je verbrandt of nóg harder aan jezelf gaat werken omdat je nu toch echt eens beter je grenzen moet bewaken:

zullen we eerst eens uitzoeken wat er eigenlijk aan de hand is?

Wat is van jou? Wat niet? En waar heb je daadwerkelijk iets te kiezen?

Dat ontwarren is niet per se makkelijk. Of fijn.

En tegelijkertijd is het een slimmer startpunt dan in blinde paniek je hele leven omgooien.

15+ jaar ervaring in zorg & onderwijs · professioneel coach · lid NOBCO

Marjolein Gravendeel

Herkenning

Aan de buitenkant zie je er waarschijnlijk weinig van. Thuis beginnen inmiddels wel wat barstjes te ontstaan.

Op je werk functioneer je.

Mensen rekenen op je. Je doet je werk goed en bent vaak degene die op precies het goede moment die ene slimme opmerking maakt.

Dus nee, je collega's denken waarschijnlijk niet:

Goh, met haar gaat het volgens mij niet zo lekker.

Maar thuis wordt het langzamerhand een ander verhaal.

Je partner vraagt vaker: “Waar zit je nou weer met je hoofd?”
Je kinderen krijgen een snauw omdat hun schoenen alweer midden in de gang liggen.
Totaal buiten proportie. Weet jij ook.
En vervolgens zit je jezelf dáár weer voor op je kop te geven.
Je hoofd loopt over.
Dingen waar je normaal van oplaadt voelen ineens als nóg iets wat moet.

En dat werk waar je ooit met behoorlijk veel plezier voor koos? Wanneer is dat eigenlijk zo ingewikkeld geworden?

Het vervelende is: je krijgt het nog steeds voor elkaar.

Maar je begint wel te merken wat dat doorgaan je kost.

Wacht even. Hoelang kan ik dit eigenlijk nog zo blijven doen? En wíl ik dit eigenlijk nog zo blijven doen?

Ik ga niet zeggen dat je binnenkort instort, je relatie naar de knoppen gaat of je huilend onder je bureau eindigt.

Ik heb geen glazen bol, dus dat weet ik niet.

Maar één ding weet jij inmiddels zelf wel:

zoals het nu gaat, wil je niet nog een jaar verder.

Irritante vraag nummer zoveel

Waarom blijf je eigenlijk doen wat je doet?

En dan is er nog die andere irritante vraag: waarom blijf je eigenlijk doen wat je doet?

Daar gebeurt iets interessants.

Je weet inmiddels best dat nóg harder werken waarschijnlijk niet de oplossing is.

Dat je niet overal verantwoordelijk voor bent. Dat je af en toe nee mag zeggen. Dat een leeg weekend misschien verstandiger is dan drie verjaardagen, een etentje en “zondag doen we lekker rustig aan”.

En toch doe je het.

Daar gebeurt iets interessants.

Want blijkbaar is dat gedrag voor jou op de een of andere manier hartstikke logisch.

En ik vermoed dat het je jarenlang ontzettend veel heeft gebracht.

Dus voordat ik ga roepen dat je beter je grenzen moet bewaken, moet loslaten of — god verhoede — meer in je kracht moet gaan staan, wil ik veel liever weten:

waarom is dit eigenlijk jouw automatische afslag?

Want als jij dat begint te snappen, hoef je jezelf er niet steeds weer voor op je kop te geven.

En daarna kunnen we eindelijk gaan kijken wat jij ermee wilt doen.

Samen uitzoeken

Oké. En hoe gaan we dat dan samen uitzoeken?

Ik luister goed naar wat je zegt, maar ook naar wat er tussendoor gebeurt en naar wat je níét zegt.

Waar je aarzelt. Waar je voor je gevoel van de hak op de tak springt. En waar je dan ineens iets veel te snel zegt waarvan ik denk:

Volgens mij zit hier een draadje.

Daar trek ik dan graag even aan.

Ik stel vragen. Soms pittige. Ik leg verbanden, geef terug wat ik hoor en help je woorden vinden voor iets waar jij zelf nog geen taal voor had.

En regelmatig komt er dan ineens iets uit jouw eigen mond waarvan je denkt:

Hè. Zei ík dat nou?

Ja dus.

Als ik iets zie, zeg ik het. Als ik kennis heb die kan helpen, deel ik die. Als ik een idee heb, leg ik het op tafel.

Maar jij blijft degene die het denkwerk doet.

Ik ga niet harder aan jouw leven werken dan jijzelf.

Je gaat dingen proberen die niet meteen lukken. Nieuw gedrag oefenen en een week later tóch weer pontificaal in je oude valkuil stappen.

Mooi.

Dan hebben we weer iets om naar te kijken.

Gaandeweg snap je steeds beter hoe jij werkt en waarom je doet wat je doet.

En soms denk je ineens:

O. Wacht. Ik kan hier dus ook iets anders mee doen dan wat ik altijd deed.

Het leven blijft soms gewoon een beetje aanmodderen.

Alleen zie je meer dan die ene automatische afslag.

Waar zit jij nu?

Drie routes. Welke past het beste bij waar jij nu zit?

Werk

Mijn werk kost me steeds meer. En ik wil het eigenlijk gewoon weer leuk hebben.

Je bent goed in wat je doet. Je werk doet ertoe.

Alleen lukt het steeds slechter om het werk te doen zonder dat het je vanaf het begin van de dag al leegzuigt.

We zorgen eerst voor wat meer lucht en overzicht. Daarna kijken we hoe jij je werk doet, waar je jezelf klem zet en wat daarin anders kan.

Zodat je werk weer onderdeel wordt van een leuk leven, in plaats van het ding waar de rest van je leven van moet bijkomen.

Zwangerschap & werk

Ik ben zwanger. En behalve mijn groeiende buik verandert er eigenlijk nog veel meer.

Je gaat met verlof. Er moet van alles worden afgerond. En daarna kom je terug.

Alleen ben jij dan niet meer precies dezelfde werknemer die een paar maanden eerder de deur achter zich dichttrok.

In zes sessies kijken we naar beide kanten: hoe ga je relaxed met verlof én hoe wil je straks terugkomen als professional en ouder?

Loopbaan

Ik blijf maar denken: wil ik dit werk eigenlijk nog?

Misschien is het antwoord straks wel: nee.

Maar voordat je om 23.14 uur voor de vierde keer vacatures bekijkt en hoopt dat tussen kwaliteitscoördinator, teamleider, projectleider en beleidsadviseur ineens die ene perfecte baan verschijnt, kunnen we het ook wat grondiger aanpakken.

Met het Passieprofiel onderzoeken we wat jou drijft, waar je energie van krijgt, wat past bij het leven dat je nú hebt en hoe jij een zinvolle bijdrage wilt leveren.

En als je werkelijk geen idee hebt?

Marjolein, kijk hier eens even naar.

Ook prima.

Leg je vraag aan me voor. We hebben 15 minuten. Jij vertelt waar je mee zit en ik geef je mijn eerste blik erop.

Kijk 15 minuten met me mee →

Ervaringen

Je hoeft mij trouwens niet op mijn woord te geloven.

Daardoor werden mijn eigen gedachten een stuk helderder.

“Omdat ik vaak denk terwijl ik praat, hielp het enorm dat ze regelmatig samenvatte en parafraseerde wat ik zei. Daardoor werden mijn eigen gedachten een stuk helderder.”

— Roy
Scherpe vragen geven me inzichten die ik zelf niet had kunnen vinden.

“Door haar rustige aanwezigheid en scherpe vragen krijg ik inzichten die ik zelf niet had kunnen vinden. Ik voelde me steeds veilig en gezien.”

— Lisa
Ik kreeg meer overzicht en kon patronen beter herkennen.

“Ze hielp me woorden te geven aan wat ik zelf voelde en gaf me inzichten waarmee ik echt aan de slag kon.”

— Lidia

Lees meer ervaringen →

Fotografie

PLACEHOLDER — groot portret Marjolein

Hier later een foto met veel persoonlijkheid: open blik, beweging, rafelrand, niet te zakelijk.

Over Marjolein

En wie is dan die vrouw die al die irritante vragen stelt?

Ik ben Marjolein. En iemand omschreef mij ooit als een bruisbal met diepgang.

Daar kan ik eigenlijk weinig meer aan verbeteren.

Ik ben energiek, nieuwsgierig en denk snel. Ik houd van taal, metaforen en van dat moment waarop er ineens een kwartje valt waarvan je allebei denkt:

Ja. Dít is het.

Ik werkte jarenlang als verloskundige en ben daardoor behoorlijk vertrouwd geraakt met grote emoties. Verdriet. Rouw. Boosheid. Pijn.

Als die zich aandienen, is mijn eerste beweging niet om ervan weg te gaan.

Eerder ernaartoe.

Kijken wat daar zit. En erbij blijven als het even ingewikkeld wordt.

En er mag vijf minuten later ook gewoon weer gelachen worden.

Sterker nog: graag.

Ik werkte ruim vijftien jaar in zorg en onderwijs en weet hoe het is om werk te doen dat ertoe doet — én hoe makkelijk het juist daar is om steeds een beetje meer van jezelf te vragen.

En verder loop ik graag in het bos, krijg ik bij de pubquiz standaard de pen in handen, zing ik hard mee met muziek waarover we het verder niet hoeven te hebben en vind ik een biertje met een vegetarische bitterbal een uitstekende combinatie.

Ik neem coaching serieus. En het is óók mijn stijl om daar flink wat lucht in te gooien.

Meer over mij →

Professioneel fundament

Bruisbal, met behoorlijk wat fundament eronder.

15+ jaar ervaring in zorg & onderwijs

Verloskundige · docent · eindverantwoordelijk leidinggevende

Academisch opgeleid

Stevige theoretische basis én veel liefde voor voeten-in-de-klei-werk.

Professioneel opgeleid als coach

Met verschillende methodieken om uit te putten wanneer ze iets toevoegen.

Lid van NOBCO

Organisaties waar ik met veel plezier als coach, trainer en adviseur mee samenwerk

Logo Eenbes
Logo SKPO
Overig logo

Goed. En nu?

Zo gaat het echt niet langer. Alleen: wat moet er eigenlijk anders?

Dat is nog steeds een prima plek om te beginnen.

Je hoeft dat niet eerst allemaal zelf uit te zoeken.

Ik doe dat heel graag samen met jou.

Heb je een vraag waar je maar over blijft malen? Leg hem aan me voor.

Vijftien minuten. Geen kosten, geen verplichtingen. Gewoon even samen kijken: wat gebeurt hier nou?